De Paarden

Zoals ik al had aangegeven zijn het de paarden die ervoor gezorgd hebben dat wij nu in Waspik wonen. Voor wij dit huis kochten woonden wij, Angélique en ik, in Dongen. Angélique had een merrie die wij op een manege gestald hadden. En één paard opeen manege stallen, dat kost een aardige duit. Maar toen dat beestje drachtig was van Ramirez brak mij toch wel het angstzweet uit. Dat ging een vermogen kosten. Na e.e.a. goed te hebben doorgerekend bleek het beter betaalbaar te zijn om die beestjes thuis te stallen. Moest je wel een huisje met een wei en stallen hebben. En na lang zoeken zijn wij in Waspik neergestreken. Niet al  te lang na de verhuizing naar Waspik was daar onze Ramirez.

 

Ramirez is een ruin. Uiteraard als hengst geboren maar in de paardenwereld is het nut van een stel kloten maar op beperkt niveau doorgedrongen dus ging ook onze Ramirez als sopraan door het leven. Laat de omvang (en dan doel ik vooral op de grote) van Ramirez u vooral niet intimideren. Ramirez is namelijk een hele grote bangerik. Ramirez geeft een hele eigen betekenis aan het woord:”Vluchtdier”. Sterker nog, Als Airline had hij zeker geen gek figuur geslagen aangezien Ramirez nog nooit een vlucht gemist heeft. Een eend in de sloot> zoef. Een blad wat ineens beweegt in de rijbak>kattaklop. En wilt u hem echt een keertje snel zien gaan? Steek dan  eens een paraplu op> lift-off. Nee, Ramirez is echt een paardje voor de cavalerie. Maar dan wel als klasse 1. met doperwtjes en gebakken aardappelen.