D Nest Nieuws

20-01-2015
Aydin leek even wat verandering in haar gedrag te vertonen. Ze begon dingetjes te verzamelen en wij denken dat ze nestgedrag ging vertonen. Beetje vroeg maar ja. En wat denk je? Vandaag een echo laten maken en er werden wel nul, niks, geen pupjes gezien. Heeft die jongedame ons lekker zitten foppen. 
Dan maar weer een maandje of vier wachten op haar volgende loopsheid. 

 

2015-01-04

Na een hele tijd van websitestilte ben ik genoodzaakt weer eens wat van ons te laten horen. Nadat het C-nest was uitgevlogen hebben wij het even rustig aan gedaan. Dan doel ik uiteraard op fokactiviteiten. U zult zich afvragen:” waarom rustig aan? Is fokken dan niet leuk?”

In tegendeel. Fokken is hartstikke leuk. Maar wanneer je (lees Angélique) besluit om een van de pupjes te houden, nou dan heb je de handen vol hoor. En zeker wanneer de keuze gevallen is op Coda. Coda is een schat van een hond geworden. Ze is volgens zichzelf “de” vriendin van het gezin. Zit je met vrienden aan tafel, is Coda erbij. Sta je op om iets uit de keuken te pakken, zal Coda het even voor je aanwijzen. Zit je met de kinderen een spelletje te spelen, krijg je ongevraagd hulp van die “pup”. Naast deze hulpvaardigheid is Coda ook nog heel waaks. Was het eerst Dribbel die de roedel alarmeerde, is het nu de jongste telg. En dan hoeft er niet eens echt iets aan de hand te zijn. Ze blaft gewoon omdat ze blij is naar buiten te mogen bijvoorbeeld.

Coda en mijnheer Piepelmans zijn (bijna) onafscheidelijk. En als mijnheer Piepelmans te moe is om met haar te spelen, dan neemt ze gewoon een andere flos. Of een arm van de baas. Of een slipper. “Maar dat moet je niet te vaak doen. Krijg je de baas achter je aan.”
En lekker bij het vrouwtje op de bank kruipen. Dat gaat alleen lukken als die ligt te slapen. En mocht ze wakker worden, dan gewoon doen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Op het moment dat je in de wintertijd zegt dat je met de hondjes dat je naar buiten gaat moet je de oude Senna de weg wijzen, Aydin wakker maken en Dribbel ( die toch ook al aardig op leeftijd begint te raken) uit zijn mand trekken. En Coda? Die staat bij de achterdeur te trappelen van ongeduld. 

Een paar maandjes geleden hadden wij een logé. Eamonn van het Nieuwe Waespijck (Bob uit het B-nest) mocht hier een paar weekjes logeren. Nou dat hebben we geweten. Die twee, Eamonn  en Coda, hebben de hele tuin overhoop gehaald. Ipv zwart/bruine herders hadden we compleet zwarte. Jongens wat waren die smerig. Dus de waterslang gepakt en gezien hoe Coda als een volleerd pac-man zich tegen de waterstraal in, een weg “naar boven vrat”.

Enfin, ze is niet meer uit ons gezin weg te denken. Wat een lekker (vies) hondje.

Maar goed, Coda is helemaal niet de reden dat ik weer met schrijven ben begonnen. Nope. De reden is onze Aydin. Dat lieve teefje is weer gedekt. Deze keer mag Aemon zich papa gaan noemen. Ik loop een beetje op de zaken vooruit want het is pas een paar daagjes terug maar zonder positieve gedachtes kom je er nooit hè?! 
Goed, Aydin, die altijd zo vriendelijk bovenaan de trap op mij staat te wachten, en ik hebben er eens goed over gesproken. En wij besloten dat het weer eens tijd zou worden voor een nieuw nestje. Het zal haar laatste nestje zijn want wij, Angélique en ik, vinden twee nestjes per teefje voldoende.

En nu maar hopen.

Ik houd jullie op de hoogte.