C-Nest Nieuws


Op deze pagina komen de ontwikkelingen rondom het derde nest van stal/kennel Het Nieuwe Waespijck te staan. De laatste nieuwtjes staan bovenaan.


 

04-01-2014

Zo, we zijn al weer en paar dagen het nieuwe jaar in en ik zie nu al weer uit naar de zomer. Maar voor het zover is zullen die pupjes de deur uit moeten. “Wat. geen poepverhaal?” zult u denken. Nee, vandaag even niet. De pupjes zijn ontwormd en dat wat ze nu produceren… daar wil ik even niet aan denken, laat staan over schrijven.

Nee, ik wil het eens met u hebben over de verdeling van de pupjes. Welk pupje gaat waar naartoe, zogezegd. Dat het meest zindelijke en nette pupje hier blijft moge duidelijk zijn. Maar hoe gaat de verdere verdeling? Hoe gaan wij dit nu eerlijk aanpakken? Wij, Angélique en ik hebben in het verleden al wel mee gemaakt dat mensen zich blindstaarde op de kleur van het bandje. Die groene, dat was de keuze. En hoe vaker men kwam, het teefje met het groene bandje was het helemaal. Totdat Angélique het groene bandje bij de pup af- en bij een reutje weer om deed. De mensen kwamen en onmiddellijk werd het groene bandje kaal geknuffeld. Dat pupje wat de hele tijd aan het been zat te krabbelen was ook lief, maar deze snoezepoes (hè, poes?) was toch zó lief. “HIJ is lief hè?”gaf Angélique als hint. Een volmondig Jaha was het antwoord. Hierop werd nog eens gewezen op het pupje wat ondertussen maar aan de voet was gaan liggen. “Ja,die is ook lief.” Angélique vertelde daarop doodleuk dat ze dacht dat deze mensen voor een teefje kwamen. De schok overtrof de schaamte maar net. Alles is wel goed gekomen hoor. Zit daar gerust niet over in. Maar mensen laten kiezen…. Ik weet het nog zo net niet.

Hierom heb ik het volgende bedacht. Als de nieuwe eigenaars nu eens gingen leren darten. Wellicht dat er een paar zijn die dit spelletje aardig onder de knie hebben. Daarom, als u nu eens zorgt dat u onderhands met een pijltje kunt gooien, dan kunnen wij zo de toewijzing gaan doen. Daar waar het pijltje in blijft steken, dat wordt em. Is dat een idee?

Wilde ik u dit niet onthouden. Gisteren waren Meike en Wytse zo vriendelijk om mij even te assisteren met het verzorgen van het zestal. De ren werd schoongemaakt en het voer werd uitgedeeld. En dan is er natuurlijk altijd even een moment om met die puppies te spelen. Nu stond Wytse net even buiten de ren en “Roze” in de bench. Roze was Wytse nauwkeurig aan het gadeslaan en deze ging dan ook even op handen en voeten voor de bench zitten. Het hek ging van  de dam. Roze zakte door de voorpootjes en stak hierdoor haar staartje parmantig in de lucht. Wytse volgde, met uitzondering van het staartje, het voorbeeld en zo waren die twee elkaar lekker aan het uitdagen. Roze vond het prachtig en danste al keffend door de bench. Wytse ook niet te beroerd deed de bewegingen na, maar dan aan de buitenzijde. Wytse keffen>Roze keffen. Wytse sprongetje voorwaarts>Roze achterwaarts en vice versa. Het was heerlijk om naar te kijken. Hoezo baasje gaat op hond lijken?

Moraal:

Lijkt een pup op uw eigen spruit, zorg dan dat u de juiste insluit.

Nog even  een aanvulling op het bovenstaande…..Neen, jullie mogen straks niet het pupje van jullie keuze harpoeneren. Het gaat natuurlijk om de foto’s. ( Ik hoop hiermee de weekhartige weer een  goed gevoel te hebben gegeven. U kunt het telefoontje naar de dierenbescherming weer herroepen.) Denk dat ik dit plan maar weer laat varen. Vindt Angélique nooit goed.

 

 01-01-2014

Gelukkig nieuwjaar. Laat dit jaar u brengen wat u ervan hoopt. 

In mijn geval? Lucht die wel te ademen is. Dit verdient uitleg. Vorig jaar(!) kregen wij een paar gasten over de vloer die, hoe kan het ook anders, een nestje pupjes zagen zitten. Zij was onmiddellijk verkocht en hij had er ook wel warme gevoelens bij. Even de handjes gewassen en knuffelen maar. Tot zover niets vreemds. Nee, het was de opmerking die volgde die ons de tranen in de ogen bezorgde. Zij zei namelijk:" Ik rook het eigenlijk al bij binnenkomst dat jullie pupjes hebben (ok, doen wij ook) en dat vind ik toch zo lekker ruiken!" Ik keek naar Angelique,Angelique keek naar mij. Een zachte grinnik klonk gevolgd door een hik. Hierop keek ik eerst naar hem toen naar haar en toen weer naar Angelique. En toen hebben wij toch even lekker zitten lachen. Pupjes ruiken helemaal niet lekker, Pupjes stinken. Enorm. En wel zo erg dat ik er 's morgens wakker van word. En mevrouw gaat hier even staan vertellen dat pupjes lekker ruiken? Die mag voortaan de ren schoonmaken. Geef dat mens een sleutel! Kijk, pupes zijn leuk. Niet dat ik dit in het bijzijn van die Gremlins zal vertellen maar ik vind ze leuk. Om te zien hoe die met elkaar en met ons spelen, ja dat is leuk. Om te zien hoe die beestjes aanvallen op hun bakje pens, ook dat is leuk. Het is zelfs leuk om te zien dat ze richting de krant lopen om hun behoefte te doen. Maar dan houdt het echt op hoor. Want het zien van de behoefte en vooral de lucht die dat verspreidt, neen niet leuk. Maar de uitspraak van mevrouw, zeker leuk.

Goed, even de verdere gang van zaken hier op de kennel (klinkt net echt). Afgelopen nacht hebben de pupjes en vuurdoop gehad. Zij mochten hun eerste oud-en-nieuw meemaken. Nou dat hebben ze met glans doorstaan hoor. Zelfs de lawinepijlen welke uit de woonwijk als een barrage over het huis scheerde en in de directe omgeving dus ook explodeerden, kon hen niet opwinden. Wij hebben althans geen plasje of poepje meer kunnen ontdekken. Ze hebben natuurlijk wel een heel goed voorbeeld aan oma Senna en mamma Aydin. die vertrekken ook geen spier tijdens de jaarwisseling. Dribbel daar en tegen is een ander verhaal. Hoe stoïcijns die kan reageren op het gegrom van Aydin, zoveel stress heeft hij van gillers en knallers. Normaal staat zijn staartje fier omhoog, gisteren was deze keurig weggestopt tussen de achterbeentjes. Geen gezicht zo.n Jack Russel zonder staart.  dus toen wij ons uiteindelijk klaar gingen maken om te gaan slapen ging ik de drie grote honden ( we willen zijn ego niet knakken) nog even uitlaten. Er zijn altijd mensen die, terwijl anderen allang weer binnen zitten, nog buiten staan om hun kapitaal verder op te stoken. Zo ook onze "vriend" met de lawinepijlen. Waren wij net buiten en had ik net tegen Dribbel gezegd dat het allemaal wel meeviel, klonk er toch een knal. Dribbel, een zeikstraal achterlatend, spurtte naar de achterdeur. Het manneke toch. Ik heb hem verder maar niet meer "uitgelaten". Hij had zijn plasje tenslotte al  gedaan toch? Dus Dribbel naar binnen en wij, Senna, Aydin en ik verder. Achter bij de stallen nog even gekeken hoe de vlag daar stond. In de eerste stal, die van de pony's, heerste algehele rust. In de tweede stal trof ik zoals gebruikelijk Toujours aan. Met dit verschil dat ze over de stalwand in de derde stal aan het kijken was. Daar dus ook maar even in gekeken. En wat ik daar aantrof. Is Ramirez doorgaans een vos, nu leek hij qua gedrag wel een schimmel. Bang van alles wat hij hoorde en zag stond de stakker midden in de stalen staarde gebiologeerd naar buiten. Na hem een klopje te hebben gegeven constateerde ikdat er dus verder geen bijzonderheden waren. Even onthouden dat ik tegen Angelique moet zeggen dat ze straks Ramirez maar even moet laten staan. Angsthaas. best wel grappig. Zowel ons grootste als ons kleinste dier schijten peuken als het buiten knalt.

Moraal:

Gaat het nieuwe jaar beginnen, houden wij de beesten binnen.


 

29-12-2013

Het jaar loopt op zijn laatste benen, net als de baas van het gepeupel. Ik heb net de schatjes individueel te eten gegeven. Dit moet wel want Angélique ligt ziek op bed en is helemaal niet inzetbaar. Gelukkig dat die de wc zelf weet te vinden want anders begon ik een schoonmaakbedrijfje. Angélique en Marre ziek en pupjes die de krant met dat ene bruine oogje lezen. 

Ja, laat ik daar eens over beginnen. Ik kwam vanmorgen beneden en kon, zoals te doen gebruikelijk tegen de lucht leunen. Mijn maal van de vorige avond nogmaals doorslikkend toog ik naar de keuken. Wat ik daar zag.... Zes pupjes en 19 (negentien!!) hoopjespoep. Dat wil dus zeggen dat ze allemaal driemaal de krant hebben zitten lezen en dat eentje  het zelfs vier maal gedaan heeft. En dan te weten dat ik ze gisterenavond nog een schone ren gegeven heb. Maar goed. eerst oma Senna en Mamma Aydin tezamen met Dribbel buiten gemikt, het lood uit mijn schoenen gehaald en gewapend met schoonmaakmaterialen de ren in gestapt. Aldaar werd ik ontvangen door vrolijke pupjes die, als ware het afgesproken, hun pootjes afsmeren aan mijn toen nog witte sportsokken. U vraagt zich af welke dwaas er met witte sportsokken een puppy ren in stapt? Welnu, ik in ieder geval niet meer want ik heb ze weg kunnen gooien. Maar goed,met hulp van zeker drie pupjes ben ik de doorweekte en "vol gelezen" kranten op gaan rollen. De overige vonden het noodzakelijk de smaak van mijn linker- en rechter hiel met elkaar te gaan vergelijken. Het feest was compleet toen ik met een sierlijke zwaai de mop de ren in bracht. Als een vrolijke kluwen zwart/bruine wol buitelde het spul achter de mop aan. Bijkomend voordeel, daar waar ik de vloer net lekker had gesopt, hadden zij hem gelijk afgedroogd. Als klap op de vuurpijl bracht ik ook weer nieuwe kranten in de ren aan. Althans, ik TRACHTTE nieuwe kranten netjes aan te brengen. Maar telkens wanneer ik de krant twee bladen dik netjes op de grond legde, dook de natte kluwen erop en ging ermee aan de haal. Of zij zichzelf nu wilde afdrogen weet ik niet maar het resultaat was een ren vol fijn versnipperde krantenpapier. Nu nemen snippers net zoveel vocht op als de hele krant zult u denken. Den ik een uitdaging voor u.  Heeft u al eens geprobeerd puppiepoep (het liefste van die dunne) te ruimen met alleen maar krantensnippers? Snippers waren dus niet de oplossing. Daarom de inmiddels afgedroogde pupjes de bench in gezwiept en het deurtje dicht gedaan. Als volleerd voetbalvandalen stond het spul tegen het gaas van de bench te duwen en kefte mij allemaal verwensingen toe. Dit verder negerend ging het leggen van de krant  voortvarend. Gelukkig voor mij dat ik de bench van buiten de ren kan openen want toen ik dit deed kwam het gepeupel als één man, eh hond, de ren in rollen en voerde onmiddellijk een charge uit op de deur van de ren. Op slot.

De pups uitlachend begon ik aan het volgende onderdeel van de puppenverzorging. Het klaarmaken van de pens. Bij het eerste nest deden wij dit al. Wij voerden de pupjes toen al zowel brokjes al vers vlees (pens dus). Dit is om ervoor te zorgen dat wanneer de pups naar de nieuwe baasjes gaan, ze aan beide producten gewend zijn en die baas niet opgescheept zit en een pupje wat kotsend en schijtend aan zijn nieuwe voer moet wennen. ............................Idee. Hondenbrokjes hebben een geur die de gemiddelde hondeneigenaar niet als smerig zal bestempelen. Pens daar en tegen ruikt ronduit smerig. Kun je nagaan hoe de poep ruikt. Maar goed, ik dus aan het verdelen van de pens en wat je dan meemaakt. Het uitjouwende geblaf slaat ineens om in een meelijwekkend soort gehuil/gekef. Alleen de liefste puppyoogjes kijken je dan van achter het gaas aan. Natuurlijk strijk in dan over mijn hart en vergeet de charge van zojuist en roep de hulp in van Meike en Wytse. Normaal gesproken, wanneer het om een klusje gaat, kun je blijven roepen. Gaat het om puppy voeren dan staan ze gelijk paraat. Ieder met twee voerbakjes in de aanslag wordt dan het deurtje van de bench geopend. Nu is het oppassen geblazen. in elk bakje moet zo'n hondenkopje. Maar gelukkig is de motivatie bij wederpartij op het zelfde doel gericht en staat het sextet als snel te smullen van dat waar wij geen twee keer naar willen kijken. Na een kleine correctie zijn de bakjes allemaal leeg en mag het spul samen met mijn vier kinderen, nog even in de keuken spelen. IK ZEI SPELEN, niet SCHIJTEN! Uiteraard wordt ook daar geen gehoor aan gegeven en kan ik al snel weer aan de slag met de mop en een emmer sop. Weet een enkeling de krant te vinden, het leeuwendeel is zo gelukkig met hun zojuist verworven speelruimte dat zij de krant helemaal lijken te vergeten. Enfin, een half half uurtje en 10 liter water later ligt het kroost uitgeteld op de grond. Ik pak ze op en leg ze liefdevol voor op de bank. De pupjes veeg ik met een bezem op een hoop en zo de ren weer in. Tevreden met het resultaat sluit ik na de ren, op de bank ook nog even de ogen. Ik droom van hordes pupjes die precies doen wat ik van hen verlang. Als ik dan na dit hazenslaapje weer wakker wordt begint de nachtmerrie weer van voor af aan. Met uitzondering van de lucht. want zelfs dit stel kan in zo'n korte tijdsspanne niet zo'n lucht produceren.


 

Moraal:

Willen uw kinderen met de pupjes spelen, zult ook u zich niet vervelen.


 

18-12-2013

Die man weet ook geen maat te houden... Zo laat hij dagen niks van zich horen, schrijft hij nu ineens twee keer op één dag. Dan moet er wat te melden zijn. Zou het weer een poeppies verhaal zijn? Jazeker!!

Hadden wij de werpkist de gehele dag netjes weten te houden, vanavond ging het roer om. Wij,dat zijn Aydin, de zes Gremlins en de schrijver dezes. Ik was er meerdere malen getuigen van dat een van de Gremlins van het vetbed  afstapte, de krant op ging en daar zijn of haar behoefte deed. En als er dan een onsmakelijk hapje op de krant was gelegd en ik was net ff te laat dan genoot Aydin van deze smakelijke traktatie. ( Kunt u uw diner nog binnen houden? Lees verder) Het ging dus zeer voortvarend vandaag en moeders en ik waren zeer trots op het resultaat van de dag.

Komt ons kroost in beeld. Ter verduidelijking, dat van Angélique en mij. Want drie van de vier hadden de jaarlijkse kerstmarkt op school. Een leuke happening met toneel, voorstellingen en natuurlijk ook de verkoop van allemaal leuke werkstukjes. De opbrengst daarvan is voor een goed doel. Kortom een geslaagd feest. Aangezien onze oudste vorig jaar nog op die zelfde school heeft gezeten wilde ze graag mee. Nou oma wil natuurlijk ook niet achter blijven dus togen wij met een volle auto richting Bs Jacinta. Omdat Aydin het gewriemel aan de tepels wel een beetje had gehad besloten wij haar voor de ren te laten en wat rust te gunnen. FOUT. Echt heel fout. Want het mamma krijgt dan wel rust,de Gremlins hebben carte blanche. Wat kunnen die hummeltje daar nou uitrichten, vraagt u zich af? Nou, komtie. Die "hummeltjes" hebben haarfijn in de gaten gehad dat mamma de voor haar zo smakelijke traktatie niet kon komen opruimen. En wat doe je dan als kind zijnde? Dan ga je kleien. Lekker met je voorpootjes in de vette klei van een van je medebewoners staan. Als je dan wegloopt laat je een fantastisch spoor na. Nu is een spoor door de werpkist nog iets wat  er leuk uitgezien moet hebben maar wanneer 6 allemaal tegelijk, als op commando, aan het kleien gaan is het geen spoorzoekertje meer, dan is het een kleimasker, Maar dan onder de pootjes. En die veeg je dan lekker af aan het vetbed. (dat is het mooie kleed waarop deze schatjes mogen liggen)

En zouden die lieverds het daar dan bij gelaten hebben, vraagt u zich af. Nee mevrouw, neen. Die "lieverds" hadden nog een leuk spelletje uitgedacht. Die hebben waarschijnlijk meegekregen dat Wytse de oranje band Judo gehaald had. En dat zijn de lieverds even gaan nadoen. Inclusief het val-breken en de judo-rol. Deden er een paar het op de niet helemaal schoon zijnde mat, één sukkel heeft het naast de mat, in de vette klei gedaan. Werkelijk, wat zag die er uit. De kak zat dot tussen de.... en verder. Dus ik ook niet helemaal gek, bij terugkomst snel de ren opengezet en Aydin in de gelegenheid gesteld..... nou, zelfs die hond vond dit te gek. En dus, gewapend met emmers,de mob, chloor (nee, niet voor het pupje. Wilde Angélique niet.) een paar lappen en met heel, heel veel slikken de hele zaak opgeruimd.

Moraal:

Ziet wat uw hond doet met klei, kijk dan  niet gek

maar ga gewoon over uw nek.


 

18-12-2013

's Morgens stilletjes de trap afgeslopen, sluip ik haast nog zachter de keuken in. Alles om onze schattebouten niet wakker te maken. Ik kijk naar rechts en wat zie ik?  Dertien oogjes die mij verwachtingsvol aan aan het kijken zijn. Eerst even ongemerkt naar het toilet is gaan er dus wéér niet bij. Een vrolijk"goedemorgen Gremlins" wordt met gekef en gejoel onthaald. Hierop leg ik het span voor de zoveelste keer uit dat eerst mamma een plas moet doen en dat zij daarná pas aan de beurt zijn. Zonder rekening te houden met mijn gevoelens blijven ze me uit staan keffen. Hierop open ik de ren en laat Aydin eruit, steek nog even snel mijn tong uit naar het grut, om vervolgens naar de bijkeuken door te lopen. 

Het onthaal wat ik daar krijg is werkelijk hartverwarmend. Een kwispelende en springende Dribbel en Oma Senna laat zich ook van haar beste kant zien. Aydin, duidelijk meegenomen door zoveel enthousiasme, loopt ondertussen ook weer om mij heen te draaien. En zo togen wij naar buiten. Ik merk nauwelijks de druk op mijn eigen blaas. 

Dat wordt echter wel anders wanneer wij goeden wel buiten staan. De kou speelt mij parten en ik moet al snel p..ssen als een omgevallen emmer. Dribbel lijkt dit te begrijpen en doet snel zijn ding. Aydin daar en  tegen heeft wat meer moeite met het vinden van het juiste plekje maar ook die heeft "het" snel voor elkaar. Maar dan Senna, ze snuffelt en snuffelt maar plas noch poep. Ik begin al een beetje ongeduldig te dribbelen, gade geslagen door Dribbel. (hoezo baas lijkt op de hond?) Na een snelle blik wisseling tussen Dribbelen mijzelf kijk ik weer naar Senna. Die loopt echter nog altijd vrolijk te snuffelen. "Wanneer je ernstig moet plassen,moet je er gewoon niet aan denken", vertelde iemand mij ooit. Maar dat stadium ben ik inmiddels voorbij. De plas dient zich momenteel dermate dringend aan dat ik het echt niet leuk meer vind. En Senna? Die snuffelt nog lekker door. Plotseling gaat de achterdeur open. Ik kijk verbaast om en zie Angélique in de deuropening staan. Ze is net van de nachtdienst thuisgekomen en heeft waarschijnlijk op het toilet gezeten toen ik met de hondjes naar buiten ging. "wat ben je aan het doen?" vraagt Angélique onderwijl vreemd kijkend naar mijn interpretatie van een Weense Wals. Ik vertel haar dat ik nodig moet doen wat Senna verrekt te doen. "da's niet zo gek, ik had ze al uitgelaten" hoor ik haar nog net zeggen als ik mijzelf langs haar heen naar het toilet wring. Dat die rothond dat de volgende keer gewoon ff zegt.

Moraal:

Vóór je naar beneden gaat, zorg dat jouw peil niet op"hoog water" staat. Of te wel: als je  kunt kiezen, ga dan boven pie... Juist.


 

15-12-3012

Drie dagen niets van ons laten horen. Drie dagen. Het is toch ongepast. Mijn nederige excuses daarvoor maar ja,druk hè. Pupjes jongleren. Dit pupje is wat lichter dan dat pupje dus moet dat pupje van die tepel af want daar zit de vetste melk zodat dit pupje aan die tepel kan en dan kan dit pupje weer even bijtrekken. Ff die achterpoot optillen en dan..... O O daar wordt gepoept. Snel zijn want als Aydin dat in de gaten krijgt dan zou het zomaar kunnen zijn dat ze op gaat staan, alle pupjes van de tepels afschieten en ik weer van voren af aan kan beginnen met "dit pupje". Of was het nou "dat pupje"? Moest die nu aan deze of aan die tepel? Wie was er ook al weer de zwaarste? Wat gaat Aydin nu weer doen? Drinken? Kom terug en voed je kroost domme hond. Hèèèlp,  Angélique!!!! Ze doen het weer!!! Dat addergebroed doet z'n uiterste best mij op de kast te krijgen. 

En dan komt de rust binnen. Dribbel. Even stoïcijns als altijd snuffelt hij even aan de ren. Trekt zich werkelijk niets aan van wat Aydin hem toe bromt en vertrekt naar de woonkamer. Vanaf nu is dat mijn voorbeeld. Op het snuffelen na dan he. Dat gaat me echt te ver. Wie had dat gedacht,  een rustige Jack Russel. 

Moraal:

Is het gepeupel met velen, doe je net alsof het je niets kan schelen.


 


 

12-12-2013

Sloten op de deur. Ja echt, fysiek op slot draaien die deuren. Hadden we er bij voorgaande nesten ook al eens "last" van, deze ratten...eh schatten.. stammen af van een paling. En dan is de werpkist de bekende emmer met sn... juist. Zo u wellicht gezien heeft, is de ingang van de werpkist afgesloten met wat extra plankjes. Het was nodig want een paar dagen geleden lag er al eentje buiten de kist. Toen had ik het idee dat deze stumper door de rest uit de kist was gewerkt, nu denk ik daar duidelijk anders over. Pure misleiding zeg ik u. Ik ben er de vorige ontsnappingspoging met open ogen ingestapt. Kijk, je ziet zo'n stumper,met zijn meest vertederende puppieblik, buiten de werpkist liggen, dan heb je het gelijk met zo'n schatje te doen. Die pak je op, je geeft hem of haar knuffeltjes, troost het arme schaap en zet het liefdevol terug in het warme nestje. Maar die ene IS helemaal de werpkist niet uitgewerkt. Die is door het overige addergebroed de kist uit GEHOLPEN. Vrijwillig! En dat verdrietig kijken is er alleen maar voor om die lange sukkel te laten reageren zoals die gedaan heeft. Ze bespelen je gewoon. Kent u de film Gremlins? Nou, wij hebben zo'n nest. Op het pop-stadium na zie ik toch wel heel veel gelijkenissen. Zonder eerst aan de waarschuwing uit de film te denken voer je ze na middernacht en voila,mann hat der Scheisse am dampfen. Continu loeren ze op  een mogelijkheid om te ontsnappen. De baas gaat even bij de werpkist zitten en haalt er eentje uit, gaat de rest onmiddellijk een charmeoffensief beginnen om de aandacht van "die ene" af te leiden.  En die neemt gewoon de benen. De snelheid is gelukkig nog dusdanig dat zelf ik ze bij kan houden maar toch. De pogingen zijn daar. Ik houd mijn hart (en kruk) vast als we een paar weekjes verder zijn. Nu lijkt het net alsof ze te veel aan Bachus geofferd hebben. Straks gaat dat span natuurlijk als een speer. Maar zoals altijd ligt de oplossing van een probleem verscholen in het probleem.

Ik ga ff wat whiskey inslaan.

Moraal:

Wil het span je er steeds in laten stinken, leer je ze gewoon vroegtijdig drinken.
 

10-12-2013

Wat is dat nu? Twee stukjes opeen dag? het moet niet gekker worden. Straks raken de lezers eraan gewend. Maar goed, het volgende wilde ik u toch niet onthouden. Vanmiddag hebben de pupjes hun creatieve geest mogen tonen. Angélique had een grote schotel met witte melk in de werpkist geplaatst maar menig pupje zag hier iets heel anders in. Voor hen was het eetbare verf. Eerst je snuit erin en dan lekker over je buur kliederen. De durfal's stapte zelfs met de voorpoten in de schotel en tekende er dan lustig op los. Dit alles zorgde ervoor dat de werpkist een grote natte schaatsbaan werd. Dat schoonmaken met pupjes in de bak gaat niet. Dus onze kinderen op gelijnd en allemaal één of twee pupjes in de maag gesplitst.  Natuurlijk deed de baas niets om dit alles in goede banen te leiden. Neen, die moest foto's maken. En die kun je terug vinden op de fotopagina. 

Dat de pups het best naar de zin hadden bij de kids werd ook snel duidelijk. Angelique pakte namelijk één voor één de pupjes bij de kinderen op en zette ze terug in de werpkist. Maar die lieten het daar niet bij, ze stapte gewoon doodgemoedereerd weer de kist uit en gingen op zoek naar de speelmaatjes.

Oh ja,ik zou het bijna zijn vergeten. maar het span heeft vanaf vandaag ook namen. 

Dit zijn:

Cayla, Cooper, Coco, Charlie, Cyra en Cynda. Nu nog even uitzoeken wie welke naam gaat dragen.

Moraal:

hij die denkt dat een pupje mooi kan tekenen, moet daar niet al te vast op rekenen.


 


 

10-12-2013 

He, vervelend, heb ik die leuke foto's op de site gezet, kunnen jullie ze niet bekijken. De trouwe volgers van deze site moet het zijn opgevallen dat zowel de foto's als het gastenboek al een paar keer leeg (b)leken te zijn. Wat was nu het geval... Voor het bouwen en het op internet vertonen van de website zijn wij met Hostnet in zee gegaan. En nu wil het dat (één van) de server(s) van Hostnet te kampen heeft met een DDos-aanval. Je hebt vast weleens gehoord van een BOTNET. Dit zijn een hele boelcomputers die door een hacker min of meer aan elkaar gekoppeld zijn en die op commando van die hacker allemaal tegelijk een server gaan bevragen.  Normaal gesproken zijn banken hier nogal eens het doelwit, nu is Hostnet aan de beurt (geweest). Technici van Hostnet vertelde mij dat ze tijdens zo'n aanval wel 10.000.000 ( ja tien miljoen) bevragingen per seconde te verwerken kregen. Ik kan me voorstellen dat een server hiervan een beetje over de rooie gaat. ( kijk als al die bevragingen mij nu eens net zoveel likes op Facebook op zouden leveren....)

Maar goed, ik hoop hiermee e.e.a. uitgelegd te hebben. mochten de foto's dus weer eens even niet online zijn dan weten jullie nu waar dit aan ligt.

Moraal:

Hackers hebben geen enkel moraal.


 

09-12-2013

Ik liep de keuken in toen mij het gevoel besloop dat ik werd bekeken. Aydin kon het niet zijn want die lag languit in de weg en was duidelijk in dromenland. Nee, de spiedende blikken kwamen uit de werpkist. Tenminste, toen ik die kant op keek zag ik twee paar, tot spleetjes dichtgeknepen oogjes, mijn kant op gluren. Ik wilde u dit niet onthouden wat mij besloot de camera ter hand te nemen. Hierbij duidelijk gevolgd door eerder genoemde koppel. Echter, toen ik het eerste plaatje geschoten had werd mij pijnlijk duidelijk dat mijn flitser elke dienst weigerde. Batterijen helemaal leeg. En denk maar niet dat de glurende oogjes het geduld hadden om mij een paar andere batterijen te laten plaatsen. Met elke handeling die ik deed verloren de oogjes interesse. En toen ik weer paraat was lag het hele nest weer in diepe rust.  Gemiste kans, sorry, zal niet weer gebeuren. (hoop ik)

Gelukkig voor mij doen zich geregeld leuke momenten voor. En de camera ligt dan keurig paraat, op de keukentafel te wachten. De nieuwe foto's getuigen hiervan. Ik zag dat de gele band op een gegeven moment op zijn, eh sorry HAAR rug/ half zittend lag te pitten. Hierbij had ze toch de kans gezien haar koppie over de stang te hangen. Haar gezusters, duidelijk onder de indruk van deze stunt, trachtten haar hierin te evenaren. De rode band slaagde hier het beste in. Kijk maar.


 


 

Moraal:

Laat me zitten, ik ben aan het pitten.


 

07-12-2013

Klachten! Kunt u zich voorstellen? Ik krijg klachten. Over de site. Nou ja. Er zou geen telefoonnummer op de site te vinden zijn. Dus ik:"welles". Krijg ik gelijk:"nietes" terug. Krijgt de klager nog bijval van Angélique ook. Het moet niet veel gekker worden! Open ik de website en voila, onder op de contactpagina komt van rechts de tekst met de telefoonnummers van zowel Angélique en mijzelf triomfantelijk het scherm op wandelen.  "Ja,helemaal onderaan" en "ja, onder het contactformulier, wie kijkt daar nou?" Nou gewoon, iemand die ons telefoonnummer zoekt. 

Zoals gebruikelijk heb ik weer eens over mijn hart gestreken en ben ik de dames ter wille geweest. Nu huppelen onze telefoonnummers boven het contactformulier over het scherm. Zo goed meiden?

Maar goed, pupjes

Gisteravond zat ik in de woonkamer toen er ineens paniek uitbrak. Een luid gekef steeg op uit de keuken. Nu klinkt er wel vaker gekef maar dit was anders. Dus ik toog maar eens naar de keuken. Werd ik onderweg  al tegemoet gelopen door Aydin. Aha, er moest dus echt iets loos zijn. Hoe dichter ik de keuken naderde, des te luider het gekef klonk. en ik zweer u, het had iets weg wat lag tussen blaffen en lachen. Ik stap de keuken binnen en wat zie ik, voor de werpkist lag een klein zielig hoopje pup met een grijs bandje wat verdrietig zat te keffen. Uit het lachende gekef, tezamen met de ellendige blik in de oogjes van grijs maak ik ook dat die schatjes hun zusje gewoon de werpkist uitgemikt hadden. Enfin, ik heb de jongedame maar lieflijk opgepakt een eens een lekkere extra knuffel gegeven. Nadat de rest een standje had gekregen heb ik "grijs" weer in de kist terug geplaatst. 

Moraal:

Als je de werpkist wordt uitgewerkt, zorg dan dat de baas het merkt.


 

05-12-2013

Was de site ineens niet meer bereikbaar. Dus ik maar weer eens bellen met de provider en wat bleek? Ze waren slachtoffer van een cyberaanval. Wanneer gaat de overheid eens iets doen aan het beschermen van de burgerij/maatschappij in plaats van het pamperen van de criminelen die erin rondlopen. Het moet toch niet veel gekker lopen. Straks komt de politie bij ons pupjes kopen. hebben ze tenminste politiehonden die de verdachte vragen of die gebeten wil worden en achteraf netjes sorry zeggen.

Oh ja, pupjes, Laten we het daar eens over hebben. Ons sextet doet het fantastisch. Het piepen is al over gegaan in een geregeld gekef. Daarnaast betrappen we ze er ook op dat er af en toe eventjes gespiekt wordt.De oogjes gaan dan wel gelijk weer dicht maar toch. Ook zien wij steeds meer beweging in de werpkist. Ze gaan die kist steeds meer verkennen. Nog even en ze klimmen eruit. Kortom, het gaat fantastisch.

Moraal:

CNN is altijd leuk om te lezen, hoeft er dus niet altijd een moraal te wezen.


 

01-12-2013

Gewonnen! Ik heb vandaag eindelijk gewonnen. Waren eerdere pogingen om foto's op de site te zetten meer gelukstreffers, vandaag wist ik zowaar wat ik deed.(denk ik). Nu moet ik alleen nog uitzoeken hoe de eerdere foto's verwijderd moeten worden. Ik heb namelijk verzuimd deze eerst te verkleinen alvorens ze online te zetten. En dat is de reden dat het zo gecensureerd lang duurt alvorens ze geopend zijn. Zie het zo, het verhoogt de spanning lekker. 

Zullen we het over spanning hebben. Gisteren kwam heel toevallig mijn zus met het hele gevolg op visite. Dit gebeurt eigenlijk elke keer weer zo rond de 5de december. Heel toevallig gingen wij ook dit jaar weer een stukje wandelen. Wij noemen dat "Pietenjacht".  Want je zou zomaar een Zwarte Piet tegen het lijf kunnen lopen hè. Ook dit jaar was het weer verdacht rustig op straat. Geen Piet gezien. En weet je wat? Toen wij eindelijk weer thuis kwamen deed Angélique de voordeur voor ons open. Zoals gebruikelijk gaat zij altijd de paarden verzorgen wanneer wij gaan wandelen. Ze wordt daarbij geholpen door mijn zusje. En wanneer wij dan terug komen blijkt Zwarte Piet net weg te zijn. Heel de woonkamer ligt dan vol met pakjes. Ik moet alleen eens uitzoeken waarom zusje en mijn lief telkens weer van die rode koontjes hebben. Maar goed, niemand meegenomen. We kunnen er weer een jaartje tegen.

Moraal:

Als de baas van huis is, danst Zwarte Piet rond de tafel.
 

28-11-2013

Weer een dagje pupjes hoeden achter de rug. Tot op heden doet Aydin het meeste werk. En ik? Momenteel ben ik min of meer haar persoonlijke butler. Mevrouw wordt gevoed. Ze staat daarbij niet meer te eten. Nee, zij ligt gemakkelijk half op haar zij terwijl zij de pupjes voedt. Ondertussen heb ik een lekker maaltje klaargemaakt. Kip met rijst. Rundvlees met pasta en worteltjes of zelfs wildbraad met lekkere groenten. En ze laat het zich smaken hoor. Een en ander wordt begeleid door een lekker bakje Prise d' Eau van een goed jaar. Haar bedje wordt daarbij ook geregeld opgemaakt en uiteraard ben ik ook haar sportieve momentjes van de dag niet vergeten. Nee, die dame is weer in shape in no-time. En dan vergeet ik bijna mijn inspanningen als persoonlijke masseur. Die hond wordt zo vaak aangehaald dat er zich werkelijk een kaal plekje op haar kop begint af te tekenen. Straks heeft ze nog een tonsuurtje.  Ja,deze butler annex personal trainer/masseur verstaat zijn vak.

En hoe reageert het hondje verder op al deze vertroetelingen? Ze laat het zich allemaal welgevallen zoals ik al eerder aangaf. Alleen Senna en Dribbel, die alle twee echt heel bescheiden op kraamvisite kwamen begroette als een diva met een hernia. Donker gerommel steeg op vanuit de werpkist. Het was mooi om te zien hoe Senna daarop reageerde. Die maakte netjes dat ze weg kwam. Dribbel daar en tegen was echt een Jack Russel Terriër. Met een air van "ik ben hier toevallig wel het reutje liep meneer gewoon op de ren af. Om de lieve vrede te bewaren heb ik het manneke toen maar bij de ren weggehaald. Hij is er nog gepikeerd door.

Moraal:

Is een dame een goede moeder, transformeert ze van tijd tot tijd tot een echt loeder.


 


27-11-2013

Vandaag geen verhaal maar wel een moraal.

Moraal:

Wanneer de pupjes heel braaf pitten, moet men zelf niet op blijven zitten. (truste)


 

25-11-2013

Goh, gisteren niks op de site gezegd. Waarschijnlijk iets te druk geweest met de eerste worp van Aydin. Angélique had de 23ste een late dienst en ik stond er helemaal alleen voor. Duidelijk instructies gekregen:"wanneer ze een kwartier aan het persen is en er komt niks, dan moet je de dierenarts bellen". Ik zal hierondermijn belevenissen van die avond/nacht weergeven.

Gewapend met een stopwatch post gevat in de keuken met zicht op de werpkist. Het slaaptekort van de nacht daarvoor speelde me aardig parten maar ik hield me groot. Op een gegeven moment hoorde ik een geluid wat op gekreun zou moeten lijken. Eh, is dat nou een wee? Angelique had mij ook gezegd dat ik dan de buik samen zou moeten zien trekken maar had ze wel rekening gehouden dat die hond hele lange vachtharen heeft. Zoals nu ligt kon ik nog maar net zien wat de voorkant was, laat staan dat ik een wee kon ontdekken. Weer gekreun. Nu met duidelijk samentrekken van de buikstreek zal ik maar zeggen. Waar is de stopwatch. Daar, knopje drukken en......batterij leeg??? snel de Ifoon gepakt en een stopwatchapp gedownload. Maar deze wee had geen kwartier geduurd. dit leek meer op poepen na een zware maaltijd. En daarin hadden de instructies niet voorzien. Wat nu? Weer gekreun en weer buikkrampen. Even onder de staart gekeken, niet charmant wel noodzakelijk. Afgezien dat het er daar een beetje gezwollen uitzag niet echt veel  verandering ten opzichte van dat wat er normaal te zien was.  En daar bleef het bij. Aydin begon me al een beetje argwanend aan te kijken. "Wat doet de baas daar nou? Zou er iets zijn?" Om dat uit te zoeken stond mevrouw open liep doodleuk de woonkamer in. En als je dan aan zo'n dier vraagt of ze "een plasje" moet doen.... dan kun je jezelf gelijk voor de kop slaan. Want als je dat aan een van onze hondjes vraagt dan moeten ze altijd plassen. Alzijn ze net geweest, vraag je het? dan moeten ze plassen. Op zich is dat niet erg maar als er pupjes uit dreigen te vallen.... Maar ja, het hondje een plas beloven is het hondje een plas laten doen. Dus ik met een hond aan de riem, droge doeken in al mijn zakken een zaklamp paraat en de kinderen op de hoogste alarmfase naar buiten getogen. Kunt u zich voorstellen? U rijdt over straat en passeert een in fluoriserend gele jas geklede man die steeds, wanneer zijn hond de behoefte gaat zitten doen, daar met een zaklamp onder gaat staan kijken. Wat moeten die gedacht hebben. De komende weken die jas maar even in de kast laten hangen denk ik. Maar goed, na een plasje (echt zo klein dat het vocht al verdampt was voor het de grond raakte) weer vlug naar binnen. Daar dook Aydin gelijk weer de werpkist in en kon ik mijn oude stelling weer betrekken. En weer hebben wij, Aydin en ik, elkaar weer een beetje dom aan zitten kijken. Af en toe gekreun, soms de waarneming op een wee, maar een kwartier weeën, ho maar. Na de voicemail van de dierenarts te hebben ingesproken en een (veel te) lange periode van vruchteloos weeën, persen en kreunen toch maar een ervaren collegafokker gebeld.  "Wat vind jij daar nou van?" Gelukkig was de collega er binnen afzienbare tijd waardoor we nu met zijn drieën intelligent naar de teef konden zitten kijken. Nogmaals de dierenarts gebeld en afgesproken dat we daar even langs zouden gaan. Toen wij op het punt van vertrek stonden kwam Angelique binnenlopen. Ze had een collega bereid gevonden om een uurtje eerder te beginnen waardoor ze een uurtje eerder thuis kwam. Dus met drie mensen en één teef (vol pupjes) naar de dierenarts. Na controle bleek alles voortvarend te gaan en konden wij  weer huiswaarts. Daar aangekomen werd ik onmiddellijk ontheven van al mijn eerdere functies. Angelique en de collegafokker hadden namelijk veel meer ervaring en ik kon beter de chauffeur gezelschap houden. De dames in de keuken, de heren in de woonkamer en de twee oudste kinderen die ons voorzagen van de laatste updates. Na enige tijd kwam om 23:23 uur het eerste pupje ter wereld. Dertien minuten later gevolgd door nummertje twee.  De twee warmtelampen boven de werpkist deden hun werk totdat ze er alle twee mee stopte. hoe kan het zo zijn. Je hebt twee warmtelampen en binnen vijf minuten stoppen ze er alle twee mee. Gelukkig hadden wij nog ergens een infrarood lamp liggen. Zo'n ding wat je op je rug richt wanneer je spierpijn hebt. En onze buurtjes, die hebben pluimvee gehad. Daar kwam de tweede warmtelamp vandaan. Nadat de dames er warmpjes bijzaten zijn de mannen weer naar de woonkamer verbannen. En, het beste plan van de avond, omdat wij, de mannen, geen enkele meerwaarde hadden, konden wij gaan slapen. 

Ik ben terstond naar boven gegaan en als een volleerd Mexicaans cipier tijdens de siësta, in slapgevallen. De volgende morgen ( 3 uurtjes slaap later dus) bleken we 6 pupjes rijker te zijn. Vijf teefjes en 1 reutje. 

En nu? Even een tukje doen.

Moraal: 

Krijg je pupjes dan slaapt de baas als dank, gewoon een paar nachtjes op de bank.

 

23-11-2013

Gisteren, zo rond een uurtje of tien in de avond, kwam Aydin echt even wat vertellen. Angelique en ik zaten op de bank en de aanstaande moeder kwam er ineens bij staan. Ze legde haar kop op mijn been. Iets wat mij verwonderde want als Angélique thuis is dan is zij meestal die de knuffeltjes mag geven. Gisteren was het anders. Ze kwam echt even bij de baas. En zoals een goed baasje betaamt snapte ik precies wat het hondje bedoelde. `Die gaat vanavond beginnen`, dacht ik. Omdat Angelique zaterdag de late dienst zou hebben leek het ons verstandig dat zij naar bed zou gaan om toch voldoende rust te krijgen, ik zou bij ons teefje blijven. Gewapend met wat fris ( je moet wel nuchter blijven) wat chips, de afstandbediening en de laptop werd door mij de nachtdienst aangevangen. En Aydin? Die had zich lekker op het kleedje naast de baas genesteld. En zo hielden wel het toch een aardig tijdje droog. Wanneer Aydin wat onrustig werd ging ik haar vlug even uitlaten. Wat mij het nodige dweilen bespaarde. Omstreeks 03:00 uur in de ochtend ben ik nog een keertje met haar naar buiten gegaan. En daar deed ze me toch een plas(je). Ik transpireer meer bij een enge film maar goed, het is voor een goede zaak. Eenmaal van het waterkoude buiten weer in het warme binnen  werden de ogen zwaar. Aydin liet zich dat wel gevallen en sliep binnen no-time. En ik maar vechten. En wat denk je? Vanmorgen om half zeven schrok ik wakker en wat vond ik in de keuken??? de gebruikelijke poep en pies met in de bench de altijd weer schuldig kijkende en nog steeds tonnetje ronde Aydin. En van pupjes geen sprake. Dus ik ga nu nog maar even een dutje doen. Ben ik vanavond lekker fris hoop ik. 

Moraal:

Het langst duren de nachten die je doorbrengt met wachten.


 


 21-11-2013

 

Dweilen, dweilen en nog eens dweilen. ’s Morgens wanneer ik opsta ben ik aan de beurt. De overvolle Aydin heeft links én rechts wat neergelegd. Ja:”en”. Tjongejonge wat kan er veel uit zo’n hondje komen. Maar ja die doet de behoefte voor 8. Maar waarom bijna alles binnen? We hebben toch echt genoeg ruimte buiten om lekker je gang te gaan. Maar nee, mevrouw leeft op stand. Ze laat zich verwennen met lekker vers vlees ( pens maar “vers vlees” klinkt luxer), moet langs de voordeur voor haar wandelingetje om vervolgens binnen haar behoefte te doen. Ze zal wel lekker warm willen zitten.

Oh ja,ik vergat nog te melden dat ze zich heerlijk laat aanhalen. De kinderen hebben het er maar druk mee. Die willen maar wat graag aaien. Dan kunnen ze af en toe een pupje voelen. Nog een paar daagjes. Het kan Aydin niet snel genoeg voorbij gaan. Tonnetje rond is ze. En ik? Ik wil onderhand wel eens puppiepoep ruimen. Dat is namelijk nooit zo veel.

 

Moraal?

 

Wil je het grote weren, zul je het kleine moeten begeren. 


 

 

17-11-2013

Zo, net even de goedheiligman binnen gehaald en weer eens mijn uiterste best gedaan voor de site. Hij is nog lang niet af maar ik moest er echt aan geloven. De afgelopen tijd veelproblemen gehad met de oude site. Op een gegeven moment kon ik er zelfs helemaal niet meer in. En dan wordt het bijhouden van de nieuwtjes wel  een hele uitdaging . Maar goed, een hele nieuwe opmaak voor een hele nieuwe site. Dat pas wel bij weer een heel nieuw nestje.

Oh ja, het nestje. Zoals sommigen van u wel zullen weten komen mensen die interesse hebben in een pupje bij ons kennis maken. Leuk voor die mensen,leuk voor Angélique en ondergetekende maar ook leuk voor onze kinders. Het is namelijk ondertussen een beetje traditie. Komt u kennis maken, zorgen wij voor de koffie met cake. En dat is een hele goede combinatie…..cake en kinderen. Zeker wanneer er af en toe ook slagroom op gaat. Maar goed, ook mensen die na de vorige nestjes hier min of meer zijn blijven plakken, die rekenen nog steeds op koffie met cake. Moet ik toch eens iets op verzinnen.

Oh ja, wilde ik nog even kwijt. Komt u nou deze kant op, zorg dan dat u laarzen meebrengt. Het is achter nogal drassig en dan zijn laarzen een welkome soort schoeisel. Alleen wil Angélique nooit laarzen in huis. Dus trok een vriend van ons netjes zijn schoeisel uit en wandelde naar binnen. Had ik al gezegd dat een nestje pups die nog in de moeder zitten best wel wat ruimte in beslag nemen. En dat daar waar pupjes zitten geen poep en plas kan zitten? Welnu,onze Aydin had noch de plas,noch de poep op kunnen houden en deze netjes in de bijkeuken weggelegd. Ze had daarbij het licht niet aangedaan wat ertoe leidde dat betrokken vriend,in het donker even naar zijn schoenen dacht te lopen en gaande weg met zijn sokken netjes de bijkeuken aandweilde.

Moraal:

Naast je schoenen lopen is zeker in het donker niet de meest verstandige beslissing.

 

2013-10-18

Zo , da's lang geleden. Dat betekent niet veel goeds. Dat klopt. Op 17-6 toog Angélique samen met Sas en Aydin naar de dierenarts. Vol goede moed stapte de dames naar binnen waarna de echo werd gemaakt. Nou, zo'n hol vat zie je niet graag. Niets, helemaal niets! Aydin was niet drachtig. Moedernatuur had in haar wijsheid besloten dat deze poging niet mocht slagen. Angélique stuurde gelijk een mailtje naar mij maar dat werd natuurlijk niet  geloofd.  Pas bij thuiskomst werd het ook mij pijnlijk duidelijk dat er geen grapje gemaakt was. Grommend stopte ik mijn handen in mijn zakken en weigerde om ook nog maar naar de website te kijken. En ik had het nog wel beloofd. Nou ja, mijn verontschuldigingen dan maar.

De dierenarts had Angélique en Sas een heel verhaal verteld over het al dan niet lukken van een dekking en dat het wellicht wel zou lukken met een andere reu. Dit verhaal werd door mijn lieftallige echtgenote aan mij doorgegeven maar was tegen dovemansoren gezegd. Ik-wil-een-pupje-van-Eamon! Na een poosje mokken toch mijn kop maar uit het zand getrokken en braaf naar Angélique haar verhaal geluisterd. Er zouden nog meer leuke reutjes in omloop zijn en je blindstaren op één en de zelfde, da's niet verstandig. Omdat het verstand toch moest prevaleren zijn we gaan zoeken naar een andere reu. nou ja, zoeken... Angélique wist dat  Joey (Zander Von Benz) ook een hele leuke, betrouwbare reu is en dat die over een zeer rustig karakter beschikt. Contacten waren snel gelegd en het baasje van Joey kon zijn goedkeuring aan de voorgenomen lat-relatie geven. Dus mochten wij de eerstvolgende loopsheid af gaan zitten wachten. Uren werden dagen, dagen werden weken en weken.... u snapt dat het fokken van pupjes een tijdrovende edoch saaie aangelegenheid lijkt te zijn.

Maar op een mooie dag werden er druppeltjes bloed in de bijkeuken gevonden die niet waren  te herleiden aan een domme actie van een van de bewoners. Nee, Aydin was weer  loops. Henk, de eigenaar van Joey werd snel gebeld en nadat de progresteron bepaling had aangegeven dat het juiste moment daar was hebben ze Joey een plezierig moment  gegeven. Weer thuisgekomen werd aangevangen met.... wachten. Wachten op het maken van de echo. Eenentwintig dagen wachten. Ik schrijf het even voluit om u een idee te geven hoelang wij hebben zitten wachten. Maar goed, eenentwintig (!) dagen later was het zover.  Angélique en de moeder in spe vertrokken naar Eersel, naar de dierenarts. En ik? Ik had iets heel belangrijks te doen. Ik móést namelijk nog éven wachten. Het was toen ik in de Aldi in de rij voor de kassa stond toen mijn telefoon begon te rammelen. Zichtbaar opgewonden liet terstond alles uit mijn handen vallen en trachtte het apparaat op te nemen. Mijn gestuntel ontlokte het paar achter mij een opmerking in de richting van "zou zijn vrouw zwanger zijn?" Kun je nagaan wat die gedacht moeten hebben toen ik nogal luid:"zeven, zijn het er zeven???" uitriep. Ik heb hen met hun verbaasde gezichten gelaten voor wat ze waren en ben vrolijk naar huis ge...eh...hinkeld, ja laten we zeggen dat ik naar huis ben gehinkeld.

Beste lezer(es) de dierenarts heeft zeven vruchtjes op de echo gezien en vertelde dat er rekening gehouden moet worden met een aantal ergens tussen de 6 tot 8 pupjes.

Ook nu weer een moraal:

Zijn de pupjes wellicht met zijn achten, wij kunnen weinig anders dan ......(vervelend he?)

 

 

2013-07-18

De natuur. Wat is de natuur? Zoek ik het op met Google dan vind ik bovenaan de site van natuurmonumenten. Ga ik echter kijken naar de betekenis van "de natuur" dan vind ik op Wikipedia wel een aardige:

quote:

"Natuur kan verwijzen naar:

Natuur (filosofie) - het wezen van een substantie, of het Zijn.

Karakter (aard), essentie - de combinatie van innerlijke eigenschappen.

Natuur (esthetica)

Natuur (kosmos) - de inhoud en werking van de kosmos, zoals die bestudeerd en beschreven wordt door de natuurwetenschappen.

Natuur (wildernis) - de oorspronkelijke, onaangeroerde verschijningsvorm van alles wat zich op, in en rond de Aarde bevindt.

Datgene wat de mens als natuur ziet en ervaart, los van de vraag wat de rol van de mens is of is geweest."

unquote

Laat ik me eens verdiepen in de filosofie.... Het Zijn. Het IS duidelijk, Aydin IS niet drachtig en daar ZIJN wij helemaal niet blij mee.  Dat BEN ik niet alleen maar dat ZIJN wij allemaal.  Wie wij ZIJN? welnu, ZIJN IS in dit geval niet alleen ons gezin, ZIJN dat ZIJN ook de mensen die interesse toonden in een pupje, maar ook de eigenaar(s) van Eamon en vrienden en bekenden. Die ZIJN er allemaal behoorlijk chagrijnig van.

Tot zover de filosofie dan nu de Wildernis.

Zijn ze daar bij Wikipedia nu helemaal gek geworden? "onaangeroerde verschijningsvorm"??? hoezo onaangeroerd? Die hond ingeladen en naar Eamon gebracht om kennis te maken. het hondje daar op haar gemak gesteld en lekker laten spelen. Vervolgens het hondje weer in de auto naar huis. Veel knuffeltjes gegeven. Hoezo "onaangeroerd" zijn ze helemaal??!! Dat kan echt niet zonder het hondje aan te raken hoor. En dan hebben ze het ook nog over de OORSPRONKELIJKE onaangeroerde verschijningsvorm. Hoezo oorspronkelijk??? het is geen wolf, het is een Oud Duitse Herder. Zou die dan niks met de natuur te maken hebben? Nu oppassen. Voor ik het weet zit ik weer te filosoferen.

Weet je wat? Na goed beraad en in overleg met de dierenarts hebben wij besloten om het met een andere reu te proberen. Het is tenslotte vaker voorgekomen dat een koppeltje niet in staat bleek om voor nageslacht te zorgen terwijl de "leden"  van dat koppeltje met andere partners hiertoe wel in staat bleken. Tja, de natuur zit vreemd in elkaar. He,daar is die "Natuur" weer. Enfin, wij op zoek naar een andere reu die aan onze wensen en die van Aydin voldoet. Nu hadden wij al eens kennis gemaakt met Joey en zijn baasje en dus werden deze banden weer eens aangehaald.

 

2013-05-28

Met spanning zitten wij naar Aydin te kijken. Vertoont ze nu ander gedrag of willen wij dat ze zich anders gaat gedragen? Als ze nu gewoon eens zou zeggen dat ze last had van morgenziekte, zich te goed deed aan een pot augurken of met een predictortest aan zou komen.... Het zou het allemaal  wel een stukje eenvoudiger maken. Voor wat betreft die morgenziekte, ik heb gezien dat ze gras liep te vreten en dat ook weer netjes uit...eh je weet welt. Maar ja, dat doet ze wel vaker. En augurken??? Nee, daar hoef je niet op te rekenen. Die pot krijgt ze natuurlijk nóóit open. Een testje dan? Ook dat is onbegonnen werk. Dat blijkt namelijk voor honden niet te functioneren. Er rest ons niets anders dan geduldig afwachten. En natuurlijk kijken of ze zich anders gaat gedragen.

Ik beloof u dat wanneer wij de echo hebben laten maken (17-6) wij u hiervan op de hoogte zullen stellen.

Dan rest mij nog de moraal van dit verhaal:

Heeft u al een pupje in gedachte, zult u,net als wij, nog even moeten wachten.

 

 

 

2013-05-19

Er is een klein nieuwtje te melden. Aydin en Eamon hebben een gezellig samenzijn gehad en dat op de jubileumdag van de NODHV. En we gaan ervan uit dat op deze schitterende dag de dekking is geslaagd. Ok, dat de conceptie is geslaagd. En nu maar 28 dagen wachten en dan kunnen we het nieuws aan Senna gaan vertellen. (alsof die daarop zit te wachten) Wij gaan alvast namen verzinnen met een C. Ik weet niet waarom maar "C-man" werd door mijn wederhelft terstond afgekeurd. Goede raad en suggesties zijn dan ook van harte welkom.

Moraal van dit verhaal:

Moet men een keertje 28 dagen wachten, dan wacht u ook 28 nachten.

Wordt vervolgd....

 

2013-02-10

 

En weer terug met het laatste nieuws. Afgezien van het feit dat afgelopen vrijdag onze Hylke 5 jaar oud geworden is en ikzelf vandaag voor de 10 de keer 38 ( is chronisch, insiders begrijpen dat) is er ook nieuws rondom onze Aydin.

Wij hebben namelijk een echo laten maken en wat bleek??? Aydin is niet drachtig. Verbazing alom maar dat nam niet weg dat onze aanstaande moeder nog even moet wachten. De dierenarts gaf aan dat dit altijd mogelijk is. De natuur is een grillig iets. Gelukkig is ons Dinneke ( Aydin dus) ongeveer om de vier maanden loops wat betekend dat wij het over een paar maandjes (eind April/ begin Mei) het nogmaals gaan proberen. Al is het alleen al omdat wij zelf uit de combinatie Aydin x Eamon een pup willen hebben.

Kortom, als alles goed gaat en moeder natuur ons deze keer weer gunstig gezind is, mogen wij Juni/Juli het lang verwachtte nest begroeten. Verzin maar vast een paar leuke namen die beginnen met de letter “C”.

 

de moraal van dit verhaal:

Je kunt wel veel willen, dat verandert niets aan moeder natuur haar grillen.

 

 

2013-01-16

Weer even wat aan de site toevoegen. "Is er dan al nieuws?"zult u zich afvragen. Nieuws, nieuws, tja, wat versta je onder nieuws. Kijk met Aydin gaat alles best. die doet haar ding, vraagt zich af waarom de kinderen haar nu de hele tijd plat knuffelen en waar hééft de baas het over??? "Pupjes? Hoezo, die zijn toch allang weg?" "Eamonn, die bij geboorte Bob heette, tja die zien we nog wel eens langskomen maar die kan je echt geen pup meer noemen. " "En waarom kriebelt de baas dan ook steeds over mijn buik?" Weet je wat, geen vragen stellen en gewoon van genieten." "oh, daar komt de baas net aan, snel op mijn rug gaan liggen, wie weet trapt hij er weer in." ik zie van die hond momenteel meer "onderkant" dan de rest. Maar goed, het nieuws. Dat ik een niet zo briljante planner ben bewijst het volgende. Kijk, we hebben sinds vandaag een nieuwe auto. 't Is dan wel is waar een occasion maar voor ons is het een nieuwe. Een hele mooie en ik ben dan ook zo blij als Marre met een ijsje van een kilo. Er zit van alles op, aan en in (ja, ik heb het weer over de auto). Zo ook lederen bekleding. En het ziet er echt nog als nieuw uit. Dus ik helemaal gelukkig aan het touren toen er, zoals altijd, een gedachte de feestvreugde ging bederven. Kijk, een drachtig teefje moet je goed in de gaten houden.  Dat wil zeggen dat je naast de reguliere verzorging extra op haar let en op haar láát letten. Door de dierenarts. En daar moet je dan met het hondje naartoe. En wie denken jullie nu dat er dan voor chauffeur moet spelen??? Juist, ikke. En "Ikke" ziet het al helemaal gebeuren. Hondje moet naar de dokter en wordt door het baasje gebracht en natuurlijk weer gehaald. En dan bij thuiskomst blijkt dat beestje haar halve vacht in de auto achter te hebben achter gelaten en enpassant ook nog even op de lederen bekleding te hebben liggen knagen... Zie je nu  dat het veel beter is om na, heel ver na het uitvliegen van de pupjes de nieuwe auto te laten komen? Wellicht wilt een van u de familiebolide een tijdje uitlenen? U kent hem na teruggave niet meer terug! Gekkigheid natuurlijk. Ik ga toch niet moeilijk zitten doen met onze schat? Zou daar even gek zijn. Nee hoor, als die naar de dierenarts moet dan ben ik natuurlijk bereid te rijden. Neem gewoon Angélique haar auto.

 

2013-01-07

Omdat men het laatste nieuws meestal het eerste  wil lezen, zetten wij dit bovenaan. Dat dit een beetje vreemde leesvolgorde met zich brengt nemen wij voor lief. Maar goed, is er nu al nieuws dan???? Jazeker. Ons lief Aydinneke heeft tekenen van "nesteldrang" vertoond. De voering/polstering van de kinderstoel heeft het moeten ontgelden want mevrouw heeft het aan stukjes gescheurd. Alle jassen, tassen, handdoeken, kussens en kleedjes die ze niet mag hebben maar veilig opgeborgen. Senna en Dribbel hebben pech. Als Aydin hun kleedje te pakken krijgt zullen ze het een tijdje zonder moeten stellen. Maar goed, het kinderstoeltje is gesneuveld en wij maar hopen dat het niet voor niets geweest is. ( was toch al niet zo aan dat ding gehecht)

2013-01-04

Welkom bij CNN (C-Nest Nieuw)

Na een hele poos niets van me te hebben laten horen/lezen ben ik van mening dat het weer eens tijd wordt. 't Is niet dat er hier niets gebeurde de afgelopen tijd maar om nu een privefacebook te beginnen vind ik echt te ver gaan. Nee, de reden van de hernieuwde opstart is een heel andere. Was het eerder de dracht van Senna, nu is onze Aydin de aanstaande moeder. En om alle arbeid van "het vorige nest" niet teniet te willen laten gaan ben ik gelijk maar op een nieuwe pagina begonnen. Het hondje verdient tenslotte ook een eigen pagina. Stel je voor, steeds wanneer ik achterom binnen kom dan zit mevrouw al boven aan de trap te wachten. En, er wordt niet aan de kant gegaan voordat de knuffeltjes in ontvangst zijn genomen. Hartstikke leuk als je alle tijd hebt, iets minder als moeder natuur net een aanslag op je blaas pleegt, of of wanneer je met een arm vol boodschappen loopt. Helemaal lastig als beiden het geval is maar ja, ik heb het haar zelf aangeleerd. Toch maar eens flink oefenen op de verbale "knuffels". Wellicht dat ze daar intrapt en op de opportune momenten even de hielen licht.

Maar goed, Aydinneke gaat mama worden. En wie wordt nu de papa? Het is werkelijk een gouden hond, die papa. Mooi om te zien, makkelijk in de omgang, trouw en heel lief voor kinderen. Wij ( ik doe dit natuurlijk niet alleen) hebben ook de oudere kinders van deze reu bekeken en daar zitten me toch een aantal pracht exemplaren bij. Eigenlijk allemaal, het zijn hondjes hun ouders waardig. En wie is het dan??? Dat zeg ik nog even lekker niet. Zet je gedachten maar in het gastenboek. Ik zal dit weer online zetten in de hoop dat alle spam van viagra aanbieders nu uitblijft. En anders verzin ik ook daar wel weer wat op.

Ik hoop dat u net zoveel plezier gaat beleven aan het volgen van ons CNN als dat ik beleef aan het schrijven ervan. (Nooit gedacht nog eens voor CNN te schrijven)

Uiteraard zal ik hier pas wat wegschrijven als er wat te melden valt. Zo in de aanloop dus weinig maar hoe verder de tijd vordert.........